برمىگردد . من الانحاء : بيان براى « ان يقع الخ » مىباشد . و امّا ما وقع عليه : ضمير در « وقع » به تكليف اضطرارى و در « عليه » به ماء موصوله به معناى نحوه برگشته و مقصود از اين عبارت ، بيان مقام اثبات مىباشد . اطلاق دليله مثل الخ : ضمير در « دليله » به تكليف اضطرارى برگشته و كلمهء « مثل » بدل « دليله » مىباشد . هو الاجزاء : ضمير « هو » به ظاهر اطلاق برمىگردد . عدم وجوب الاعادة او القضاء : هر دو عبارت عطف تفسيرى « اجزاء » مىباشد . فى ايجاب الاتيان به ثانيا : ضمير در « به » به مأمور به برمىگردد . هو الاطلاق لو كان : ضمير « هو » به « المتّبع » و در « كان » به اطلاق برمىگردد . و الّا فالاصل : يعنى « و ان لم يكن الاطلاق فهو ( المتّبع ) الاصل » مقصود از « الاصل » اصل عملى مىباشد . و هو يقتضى البراءة : ضمير « هو » و ضمير در « يقتضى » به اصل برمىگردد . لكونه شكّا الخ : ضمير در « لكونه » به ايجاب اعاده برمىگردد . و كذا عن ايجاب القضاء : مقصود از « كذا » يعنى « الاصل يقتضى البراءة عن ايجاب القضاء الخ » . نعم لو دلّ دليله : ضمير در « دليله » به قضاء برمىگردد . على انّ سببه الخ : ضمير در « سببه » به قضاء برمىگردد . و لو لم يكن هو فريضة : ضمير « هو » به واقع برمىگردد . واجبا عليه : ضمير در « عليه » به مكلّف برمىگردد .